106
мағынасын ашуға тырыстық. Халқымыз қыз баланың әдептілігіне қарата:
абайлағыш, биязы, бипаз, жібек мінезді, ибалы, инабатты, инабатшыл,
жарқылдақ, назқой, пәкізе (таза, кіршіксіз, бұзылмаған, пәк)
деп қыз мінезіне
атау берген. Ал білімділігіне қарата:
зерделі, зерек туған, кішіпейіл, қылықты
деп атаған. Мысалы:. Әкесіндей бұл-дағы Білмегенін сұрағыш, Ненің қалай
тұрғанын,
Абайлағыш, сынағыш (С.Мұқанов, Замандас.).
Мұнда қыз баланың
ұқыптылығы, тиянақтылығына қарата абайлағыш деген мінез атауы
қолданылып тұр. Айшаның өзі де әйелдің сүйкімдісі. Мінезі қандай биязы,
бипаз
болса, тілі де сондай жұмсақ, майда (3.Шашкин, Теміртау).
Бұл жерде қыз
баланың сыпайылығына, биязылығы жайлы бипаз мінезді деп атап отыр. Он
алтыға енді шыққан бала қыздың мінезі баяғы алғашқы әйелін есіне түсірді.
Тарпаң-тұрпаңсыз,
биязы. Биліктің әзәзіл дәміне әлі құныға қоймаған уыз жас
(Ә.Кекілбаев, Бір уыс топырақ). Сыңғырлаған күлкі,
биязы амандықпен
бұратыла басып, тобылғыдай майысқан бойжеткендер (С.Жүнісов, Шығ.).
Әдептілік пен сыпайылықтың қыз бала бойында бала кезден қалыптасқан биязы
мінезі туралы айтылады. Сағила әуел баста сонша назды да
жібек мінезді жан
еді. Мен дегенде үзіліп тұратын (З. Шашкин, Доктор.).
Мұнда қыз бала мінезінің
жібектей жұмсақ, сыпайылығын – жібек мінезді деп атайды. Айсұлу әжеге
тақап келіп, үстелдің екінші жағына тізесінен жүгініп отырып,
ибалы жүзбен
сәлем бергендей боп: – «Есенсіз бе, әже?» – деді (М.Әуезов, Өскен өркен). Мұны
көргенде манадан бері екі босағада иіліп-бүгіліп тағзым етіп тұрған қызметші
қыздардың ибалы жүзіне еріксіз күлкі жүгірді (Ә.Кекілбаев, Тырау-тырау.).
Бұл
жерде қыз баланың ізеттілігі мен сыпайылығы, үлкенге деген құрметіне қарап
ибалы мінезді қыз деген атауды қолданып отыр. Қарашы, әне, мына сіңілің
сияқты
инабатты, албырт әрі ұятты, Алаулаған желегі Соңымыздан асау ұрпақ,
арынды ұрпақ келеді (М. Шаханов, Ғасыр.).
Қыз бала мінезінің ілтипаты мен
ізгілігі жайлы ианабатты деген мінез атауын қолданады. Айғайшы
көсемдердің
көшбасы осы Бөкем, былайша айтқанда, Бозжігіт. Үлкенге де,
кішіге де
инабатшыл, ауылдың ат қойғыш әйелдері «сенатор», «қайнаға» деген
тіркестерді қосып ап соға береді («Лен. жас»).
Бұл жерде әдеп сақтағыш,
сыпайы адам жайлы айтылып, инабатшыл деген мінез атауын қолданылып
тұр. Ойлап отырса, көрші қыз соншама еркін, ашық-жарқын,
жарқылдақ екен
(О. Бөкеев, Қайдасың.). Зина кісіге сенгіш, ақкөңіл,
жарқылдақ жан (К.Тоқаев,
Түнде.).
Кісі көңілін қалдырмайтын, жайдары адамның жарқылдақ мінезі
жайлы баяндалып тұр. “Жұлын жеген бала суға кетеді” дегенді білетін
зерделі
әйел қайнысының аяқ астынан неге бұлан-талан болғанын түсіне қойды
(Қ.Салғарин, Қасапшылық).
Қыз баланың зейінділік пен саналылығына қарата
зерделі мінезді деп те атаған. Бұл кемпір ұрғышыдан туған зерек, Кісі екен
оқымысты жөні бөлек. Екеуін бір емшектен емізбеске Алланың бір хикметі болса
керек (Ш.Құдайбердиев. Шығ.
Қыз баланы дәстүрлі ортада білімділігі мен
оқымыстылығына қарап зерек туған деп те атаған. Үш жыл ішінде қыз
бетіндегі жібек пердені сыпырып, «беті ашылған», тілді де
қылықты
келіншекке айналған (З.Шашкин, Сенім). Биіктегі боз көйлекті бойжеткен
Гүлжаһан есімді осы бір
қылықты қыз
көптен бері көрші тұратын
107
(Б.Әбдіразақов, Серпіліс).
Қазақта қыз қылығымен көрікті деген сөз бар, яғни
қыз бала қылығымен тартымды болып көрінеді. Думаншыл ауылдар, түйрегіш
тілдер, базынашыл жігіттер,
назқой қыздар еске түсті («Лен. жас»). Үлде мен
бүлдені таңдап киетін ерке,
назқой, қылдырықтай жіңішке әйел екен
(Б.Аманшин, Көкжар).
Қыз бала бойындағы еркелігіне қарап назшыл, назқой
мінезді деп баға берген. Пәкізе.
Қыз баланың адалдығы, тазалығын білдіру
мақсатында оның мінезіне пәкізе деп баға берген.
Халқымыз жалпы қыз баланы сыйлап, оған құрметпен қараған. Ал
кей
жағдайда қыз баланың қырсықтығы мен қыңырлығына, еркекшоралығына
қарата да
ибасыз, инабатсыз, қылықсыз деген мінез атауларын да қолдана
білген. Мысалы: Кетіп қалуды
ибасыз көріп, кетпейін десе берекесі қашып, жұқа
өңі қызара түсіп, көзі мөлтілдеп Жұмабекке қарайды (Т.Ахтанов, Дала сыры).
Қыз бала бойындағы әдепсіз қылығына қарата ибасыз деген сөзді қолданып
отыр. Бақ, дәулет, мал кетерде ырыс қашар, Біреуі біреуіне пәле жасар. Бала
пайдасыз болар,
Жалшы жалқау болар, Қызы
қылықсыз болар (Үш ғасыр.)
Мұнда қыз баланың ізетсіздігі мен ұятсыздығына қарата айтылған мінез
атауы баяндалады. Тек өзіне белгілі тер төккенде жеткені, не құрымай біржола,
не шарықтап кетпеді. Дабырадан қашқанға даңқсыз деп жүрмісің, доп тебетін
Достарыңызбен бөлісу: