Ауыл шаруашылық ғылымдары Агрономия ауыл шаруашылық Ғылымдары



жүктеу 7.26 Mb.
бет38/51
Дата17.06.2016
өлшемі7.26 Mb.
1   ...   34   35   36   37   38   39   40   41   ...   51

1-Сурет – Ауыл шаруашылығының жалпы өнімдері (миллион теңге)
Енді осы ауыл шаруашылық салаларына жеке-жеке тоқталайық. Облыс республикамыздың агарлық өндіріс аймағына жатады. Оның табиғи жағдайы әртүрлі далалық құрғақ зонадан бастап шөлді аймаққа дейін бар.

Өсімдік шаруашылығы Батыс Қазақстан облысының ауыл шаруашылығының беделді салаларының бірі.



Негізгі ауыл шаруашылығы дақылдары егіс алқабының құрылымы келесі 1-кестеде көрсетілген.
1-кесте – Ауыл шаруашылығы дақылдары егіс алқабының құрылымы





2006

2007

2008

мың гектар

%

мың гектар

%

мың гектар

%

Бүкіл егіс көлемі

660,4

100

620,7

100

660,4

100

с.і.: дәнді дақылдар

570,6

86

532,1

86

542,8

82

майлы дақылдар

22

3

17

3

31

5

картоп

3,3

1

4

1

4

1

көкөніс

2,7

0,4

3

1

4

1

бақша дақылдары

1,1

0,2

1

0,2

2

0,2

мал азықтық дақылдар

60,8

9

63,5

10

77,3

12

2008 жылы ауыл шаруашылығы өнімдерінің егіс көлемі 660,4 мың гектарды құрады. Егіс алқаптарының құрылымында 3 жыл бойы қомақты үлесті дәнді дақылдар алып отыр- сәйкесінше 86 %, 86 %, 82 %. Майлы дақылдардың үлесі 2008 жылы 2006 жылмен салыстырғанда 2 %-ға артқан. Ал мал азықтық дақылдардың үлесі 3 жылда 3 %-ға жоғарылаған. Картоп, көкөніс және бақша дақылдарының үлесі бұрынғы деңгейде қалып отыр.

Кез-келген саланы дамыту үшін ең алдымен оған әсер етуші факторларды анықтау қажет, сонан соң ғана сол салаға қатысты шешім қабылдауға болады [2].

Батыс Қазақстан облысында негізінен мал шаруашылығы жақсы дамыған, ал өсімдік шаруашылығы облыстың табиғат жағдайына байланысты орташа деңгейде деп айтуға болады.

Өсімдік шаруашылығы өнімдерінің негізгі түрлерін өндіру көлемі 2-кестеде көрсетілген.

2-кестеден көріп отырғанымыздай, 2008 жылы дәнді-дақылдардың жалпы түсімі 714,4 мың тонна, бұл 2006 жыл деңгейінен 164 %-ға жоғары. Оның ішінде қомақты көлем Зеленов ауданында 281,4 мың тонна, Теректі ауданында – 137,7 мың тонна, Сырым ауданында – 85,2 мың тонна құрады.

2006 жылмен салыстырғанда майлы дақылдардың егіс көлемінің 40%-ға өсуіне байланысты, оның жалпы түсімі 2,7 есеге өсіп, жетілдіруден кейінгі салмақта 17,1 мың тоннаны құрады. Майлы дақылдардың жартысына жуығы (8,3 мың тоннасы) Зеленов ауданының шаруашылықтарында жиып алынды.
2-Кесте – Ауыл шаруашылығы өнімдерінің жалпы түсімі

Мың тонна






2006

2007

2008

2008 2006 қатынасы,

%

Дәнді және бұршақ дәнді, барлығы

271,0

422,9

714,4

264

С.і.: күздік бидай

24,3

39,0

29,2

120

күздік қара бидай

3,0

6,2

7,1

237

жаздық бидай

140,4

222,1

407,9

291

жаздық арпа

87,6

146,2

246,6

282

сұлы

1,0

1,1

1,8

180

тары

12,4

5,7

13,1

106

Техникалық, барлығы

6,4

6,0

17,1

267

Картоп

34,5

36,0

48,1

139

Көкөніс

30,0

31,4

38,2

127

Бақша дақылдары

8,4

11,5

17,1

204

Картоптың жалпы өнімі 2008 жылы 48,1 мың тоннаны құрады, бұл 2006 жыл деңгейімен салыстырғанда 13,6 мың тонна немесе 39%-ға артық. 2008 жылы картоп өнімінің қомақты үлесі- 20,6 мың тонна немесе облыстың жалпы көлемінен 42,8%-ы Зеленов ауданының шаруашылықтарымен қамтамасыз етілген. Көкөністен 38,2 мың тонна өнім алынды, бұл 2006 жылға қарағанда 27%-ға артық. Бақша дақылдарының түсімі 2008 жылы 2006 жылмен салыстырғанда 104%-ға артқан [3].

Облыста дағдарысқа қарсы шаралар ұйымдастырылып, Елбасымыздың Жолдауын жүзеге асыру мақсатында ірі инвестициялық жобалар жүзеге асырылуда: күнбағысты қайта өңдейтін және жылдық қуаттылығы 7,4 мың тонналық өсімдік майын шағаратын зауыт, 7 га алқапта жылына 2,5 мың тоннадан кем емес көкөніс өндіретін жылыжай, 5 мың бас ІҚМ арналған бордақылау кешенінің құрылысы, «Агротраст» ЖШС қуаттылығы тәулігіне 150 тонналық диірмен кешенінің құрылысы. Сонымен қатар, 60 га алқапта тамшылатып суару жүйесімен жеміс-көкөніс дақылдары және 60 га алқапта көп жылдық жеміс ағаштарының көшеттері отырғызылатын болады.

Агроөнеркәсіп кешенін дамытуға айтарлықтай қаражат АӨК мамандандырылған ұйымдары арқылы бөлінеді. Облыс аудандарындағы 10 ауылдық несие серіктестіктері 2008 жылы ауыл шаруашылығы тауар өндірушілеріне 760,8 млн. теңге соммасында 135 несие берді.

«Азық-түліктік шартты корпорация» АҚ арқылы көктемгі-далалық және жинау жұмыстарын жүргізу үшін 459,8 млн. теңге қарыз берілді. Тұрғындарды шағын несиелендіру бағдарламасы бойынша Ауыл шаруашылығын қаржылық қолдау қоры арқылы 154,0 млн. теңгеге 586 шағын несие берілді.

«КазАгроҚаржы» АҚ лизинг бағдарламасы бойынша 858,0 млн. теңгеге айналым құралдарын, ауыл шаруашылығы техникасын және жабдығын берді. «Батысагросервис» АҚ көкөніс және картоп шаруашылықтарын дамытуға 198,0 млн. теңге бөлді.

Қайта өңдеу кәсіпорындардың айналым қаражаттарын толтыруға пайыздық жарналарын субсидиялау бағдарламасы бойынша банктер 475,0 млн. теңгеге қысқамерзімді несиелер берілді.

Үкімет бюджет қаражатын түрлі бағыттарға бағыттау құқығына ие. Мұнда белгілі-бір уақыт аралығында стартегиялық маңазы бар деп танылған салаларға, тұрғындардың әлеуметтік топтарына қомақты көлемде бюджет қаражаттары бөлінуде. Мемлекет агроөнеркәсіптік кәсіпорындар үшін банктік несиелердің пайыздық ставкаларын субсидиялайды. Қаржыландыру мәселесі мақсатты, нысаналы бағдарламалар шеңберінде анықталуы қажет. Бюджеттен берілетін қаржы жалпы ұлттық өнім бөлігі болған соң, ол қатаң қадағалауды, мақсатты пайдалануды қажет етеді. Қаржыландыру көлемі, бағыты, пайдалану объектісі ғылыми зерттелген, дәйектелген, тұжырымдалған болуы керек және ол көмекті пайдалану барысындағы тиімді нәтижелер ауыл өміріндегі басқа іс-қимыл, қызметтердің дамуына себепші болуы қажет. Қазіргі біздің жағдайымызда үкімет қаржылары көп жағдайларда болашақтық қызметтерді іске асыруға емес, күнделікті болып жатқан жоғалтулардың орнын толтыруға жұмсалуда.

Агроөнеркәсіптік кәсіпорындарды мкемлекеттік қолдаудың негізгі принциптері:


  • Қазақстан Республикасында ауылшаруашылығы саласын дамытудың басымды бағыттарын қаржыландыру;

  • ауылшаруашылығы саласын мемлекеттік қолдаудың кешенділігі;

  • ауылшаруашылығы саласын қолдау инфрақұрылымының және жүзеге асырылатын шаралардың шағын кәсіпкерліктің барлық субъектілері үшін қолжетімділігі;

  • ауылшаруашылығы саласын қолдау мен дамыту саласындағы сыртқы экономикалық байланысты қалыптастыру болып табылады.

Қазіргі таңдағы ауылшаруашылығы саласы субъектілерін қаржылық қолдау келесі бағыттарда қалыптасқан:

  • тікелей қаржылық қолдау көрсету;

  • мемлекеттік мұқтаждар үшін тауарлардың кепілдендірілген көлемін сатып алу. Мысалы астық өнімдерін мемлекет тұрақты түрде сатып алады.

  • екінші деңгейдегі банктер арқылы кредит беруді ұйымдастыру;

  • экономика салаларында әлеуметтік маңызы бар жобаларды ұйымдастыру және іске асыру үшін мемлекеттік гранттар беру;

  • арнайы инвестициялық бағдарламаларды іске асыру;

  • бюджет қаражаты есебінен қарыздар беру жолымен жүзеге асырылады [4].

Аталған шаралардаі тиімді экономикалық тұрақтылықтары және макро-, микроэкономикалық тиімді байланыстылықтарды қамтамасыз етуі ең бірінші мемлекеттік реттеу жүйесіне байланысты. Негізінен осы жүйені құрушы және реттеу құралдарын іске асырушы білікті мамандарға байланысты. Сол себепті үкімет мамандарына қойылатын басты талап халқының, елінің әлеуметтік-экономикалық дамуына деген патриоттық сезімі. Реттеу жүйесінің құралдары-экономикалық механизм элементтерінің қаншалықты тиімді жұмыс жасауында.

Батыс Қазақстан облысының ауыл шаруашылық тауар өндірушілері облыста несиелік серіктестіктер арқылы өзін-өзі қаржыландыруды тиімді пайдаланып келеді, олар: «Ауыл шаруашылығын қаржылық қолдау» қоры, «Азық-түліктік келісімшарт корпорациясы» АҚ, «Мал өнімдері корпорациясы» АҚ, «Казагрофинанс» АҚ, екінші деңгейдегі банктер несиелері арқылы несиелер, лизингке техникалар алады.

Нарықтық экономика жағдайында мемлекеттік қолдау жүйесінің негізгі мақсатына сай жұмыс жасауы тікелей және жанама ықпал әдістеріне негізделеді. Сол себепті нарықтық экономика, бұл аралас экономика. Бұл экономикада жоғарыдағы екі ықпалдың қайсысы екіншісіне қарағанда басым болуы керек деген сұрақ туады.

Ол әлемдік, отандық тәжірибелерге нақты экономикалық жағдайға, реттеліну деңгейіне байланысты болып, негізгі экономикалық-әлеуметтік мақсаттар шеңберінде анықталуы керек. Ал, бұл жағдай экономика сұранысына, мүмкіндігіне сай келетін вертикалды бағыныштылықта болатын құрылымдар құруды талап етеді.

Қазіргі шақта ауыл экономикасын дамытуға жыл сайын Үкімет тарапынан көмек қаржы бөлінуде. Бірақ қазіргі кездегі бұл көмектердің тиімділігі өте нашар. Себебі олар ауыл өндірісіне делдал фирмалар арқылы жетеді. Яғни ауыл шаруашылығына деп бөлінген бюджеттік қаржылар сату-сатып алу жұмыстарымен айналысып отырған бизнестен фирмаларды дамытуға бағытталған қаржы рөлін атқаруда. Біздің ойымызша бұл жағдай түбегейлі өзгерісін табуы керек.

Ауыл экономикасын көтеруге бағытталған көмек шаралары басым жағдайда баға саясаты арқылы іске асқаны жөн. Яғни, үкімет ауылшаруашылық өнімін белгілі-бір деңгейдегі орта рентабельділікті қамтамасыз ететін бағамен сатып алу саясатын іске асыруы керек. Егер ауылшаруашылық өніміне деген үкімет бағасы орташа нарық бағасынан жоғары болса, делдал фирмалар араларындағы өндірістік-экономикалық қатынастарды әділетті жағдайда құру қажет.

Осы айтылған шаралармен бірге ауыл өмірінің тиімді жұмыс жасау механизмін құрудағы өзекті шаралардың бірі, ол - қаржыландыру және несие алу.

Мемлекеттік қаржыларды тиімді пайдалануға тағы бір жағдай, ол мемлекеттік және аймақтық қайта қалпына келтіру. Мемлекеттік тапсырма жүйесінің нарық талабына сай жұмыс жасауы, негізгі ауылшаруашылық өнімдерін өндіретін ұжымдар үшін күшті өндірістік ынталандыру. Бұл жерде алғы шепке тапсырманың іске асырылу механизмі шығады. Тапсырманың сапалы, уақытында, көрсетілген көлемінде орындалуы үшін үкімет белгілі мөлшерде екі жақты жауапкершілікті ескере отырып өндіріс процесіне араласуы қажет. Тек осындай жағдайда қаржыландыру тапсырмалары арқылы тиімді, екі жаққа да ұтымды болуы мүмкін.

Тиімді механизм құрудағы басты мақсаттардың бірі- ауылшаруашылық жерлерін тиімді пайдалану. Ауыл өміріндегі жүріп жатқан реформа және жер саясаты, ол адамдарға жерді үлес ретінде бөліп берумен шектелінбеуі керек, керісінше, оның құнарлылығын арттырып, түрлі меншіктегі ауылшаруашылық ұжымдарын дамытуға, нәтижелі еңбекке ынталандыруға бағытталған болуы керек. Жерді тиімді пайдалану саясаты күрделі, кешенді саясат екендігін естен шығармау керек.
ӘДЕБИЕТТЕР
1. Әбділдин, С. Агробизнесті ұйымдастыру / С. Әбділдин. – Алматы : Экономика – 2001.

2. Батыс Қазақстан облысының ауыл шаруашылығы саласының экономикалық көрсеткіштері жылнамасы. – Орал: 2008.

3. Попов, Н. А. Экономика сельского хозяйства с основами сельского предпринимательства / Н. А. Попов. – Алматы : Экономика. – 2006. – 117-118 б.

4. Оспанов, М. Т. Агробизнес теориясы мен тәжірибесі / М. Т. Оспанов, Р. Р. Аутов, Х. Ертазин. – Алматы : Кайнар. – 1997. – 78 б.

5. Гражданский кодекс РК (Общая часть) – Алматы : Кайнар.– 2001. – 124 б.
УДК: 330.322:338.433
ИНВЕСТИЦИОННАЯ ПРИВЛЕКАТЕЛЬНОСТЬ АГРОПРОМЫШЛЕННОГО КОМПЛЕКСА В УСЛОВИЯХ ЗАПАДНО-КАЗАХСТАНСКОЙ ОБЛАСТИ
Р. С. Джубатыров, магистрант

Научный руководитель: Р.С. Габдуалиева, доктор экон. наук


Западно-Казахстанский аграрно-технический университет имени Жангир хана
Мақалада Республиканың агроөнеркәсiптiк кешенiнiң инвестициялық тартымдылығы және өлкенiң ашық сұрақтары, отандық ауыл шаруашылық өндiрушiлердiң бәсекеге түсе алатындығын жоғарылатудағы мемлекеттiк қолдаудың рөлі көрсетiлген. Iшкi азық-түлiк нарығының тұрақтылығын сақтау бойынша елдiң азық-түлiк қауiпсiздiгiнiң сұрақтары, мемлекеттiң реттейтiн рөлi қаралған.
В статье раскрыты вопросы инвестиционной привлекательности агропромышленного комплекса республики и региона, показана роль государственной поддержки в повышении конкурентоспособности отечественных сельхозпроиз-водителей. Рассмотрены вопросы продовольственной безопасности страны, а также регулирующая роль государства по сохранению стабильности внутреннего продовольственного рынка.
The article describes issues of investment attractivnes of agricultural industry and role of governmental support for increasing of competitivness of domestic producers of agricultural products. Questions of food safety of the country and also regulating role of state at keeping stability of domestic food market are considred.
Агропромышленный комплекс является одной из ключевых отраслей экономики и от степени его развития всецело зависит не только уровень продовольственной безопасности страны, но общественно-политической стабильности государства.

В Республике Казахстан в настоящее время основной задачей при обеспечении продовольственной безопасности является стабилизация отечественного агропромышленного производства на основе роста производительности и доходности отраслей аграрного сектора при эффективном государственном регулировании.

К национальным интересам государства в агропродовольственной сфере можно отнести: обеспечение население необходимым объемом продуктов питания собственного производства; поддержание на нормативном уровне государственного продовольственного резерва; обеспечение соответствия качества производимых и реализуемых продуктов питания стандартам качества и безопасности пищевых продуктов; обеспечение необходимого прожиточного минимума, достойного уровня и высокого качества здоровой жизни населения; создание эффективной системы управления аграрным сектором экономики; расширение производства конкурентоспособной продовольственной продукции с ориентацией на экспорт; развитие материально-технической базы сельского хозяйства и перерабатывающей промышленности; реализацию единой научно-технической политики в агропродовольственном комплексе; осуществление государственного контроля рынка продовольствия (в том числе – учет и контроль за производством, внешними и внутренними поставками, запасами продуктов питания).

Национальная продовольственная безопасность базируется на концепции самообеспечения основными видами продовольствия как одной из составляющих экономической безопасности в целом.

На эффективность реализации концепции самообеспечения влияет ряд факторов, которые следует учитывать при разработке и реализации агропродовольственной политики, а именно:

1) рациональное размещение производства с целью эффективного использования потенциала разных почвенно-климатических и экономических территории страны с учетом углубления их специализации и создания на этой основе специализированных продовольственных зон;

2) использование технологий, увеличивающих урожайность продукции растениеводства и продуктивность скота;

3) воздействие на сельское хозяйство социальных потрясений и политической нестабильности, а также различных формы деградации окружающей среды и др.

Стратегия национальной продовольственной безопасности включает: определение национальных интересов в области экономики АПК; характеристику наиболее вероятных внешних и внутренних угроз продовольственной безопасности как совокупности условий и факторов, создающих опасность для реализации жизненно важных интересов личности, общества и государства в области обеспечения продовольствием; определение и мониторинг факторов, влияющих на устойчивость национальной агропродовольственной системы в краткосрочной о среднесрочной перспективе; формирование экономической политики, институциональных преобразований и необходимых механизмов, смягчающих воздействие факторов, дестабилизирующих агропродовольственную систему; цели и задачи системы продовольственной безопасности страны; определение критериев и параметров состояния экономики АПК, отвечающих требованиям продовольственной безопасности на основе применения всеми институтами государственной власти правовых, экономических и административных мер воздействия [1].

Глобальные инновационные разработки невозможны без участия государства. Государственно-рыночные регулирование по развитию рынка новых технологий в АПК включает: финансирование создания и использования новых технологий (в рамках целевых государственных программ, проектов); содействие привлечению дополнительных источников финансирования (внебюджетные средства, кредиты банков); совершенствование механизма привлечения инвестиций и стимулирование создания и использования новых технологий; формирование и осуществление единой государственной научно-технической политики; развитие законодательства; поддержка научных учреждений, разрабатывающих новые технологии; установление налоговых льгот пользователям новых технологий; осуществление контроля при передаче новых технологий за рубеж и их импорте, а также за иностранными инвестициями в области создания и использования новых технологий; формирование государственных банков новых технологий; осуществление сертификации и государственной регистрации новых технологий; создание условий для эффективного их использования.

Для обеспечения продовольственной безопасности государство должно осуществлять: проведение институциональных преобразований, способствующих координации действий и сближению стратегий различных общественных институтов; выработку общих принципов экономического и социального поведения для всех участников хозяйственного процесса за счет их максимальной унификации (сокращение и ликвидация льгот и различных преференций), законодательное ограничение лоббизма; контроль за соблюдение этих правил всеми хозяйствующими субъектами и органами государственного управления; создание механизма разрешения спорных вопросов и конфликтных ситуаций, возникающих в сфере экономических отношений между республиканскими региональными органами исполнительной власти; обучение кадров современным методам анализа хозяйственной деятельности и оценки инвестиционных проектов; повышение социальной стабильности в обществе и недопущение роста социальной напряженности; гармоничное развитие экономических и политических отношений со сторонами ближнего и дальнего зарубежья с учетом экономических интересов Казахстана.

Увеличение объема инвестиций в АПК возможно как за счет собственных источников сельскохозяйственных товаропроизводителей и бюджетных источников финансирования, так и за счет внешнего инвестора посредством создания общеэкономического инвестиционного климата в стране и регионе, а также и через повышение инвестиционной привлекательности аграрной отрасли, предполагающие приток инвестиционных ресурсов при минимизации рисков вложения в производство сырья для пищевой, перерабатывающей промышленности и агропродовольствия.

В последнее время существует тенденция ежегодного увеличения инвестиций в основной капитал сельского хозяйства. Если в 2002 г. сумма инвестиции составляла 17 млрд. тенге, то в 2007 г. – 59,2 млрд. тенге, или возросла в 3,5 раза.

В 2007 г. был собран рекордный урожай зерновых культур, объем которого в весе после доработки по данным Агентства Республики Казахстан по статистики составил 20,1 млн. тонн при урожайности 13,3 ц/га что, соответственно, на 3,6 млн. тонн и 1,6 ц/га больше уровня достигнутого в 2006 году.

Рост производства зерна способствовал увеличению объемов его реализации и повышению доходности отрасли. В 2007 году отгружено на экспорт 6,8 млн. тонн зерна. Кроме того, экспортировано около 1,5 млн. тонн муки, что в переводе на зерно составляет 2,1 млн. тонн. Таким образом, объем экспорта зерна с учетом муки в зерновом эквиваленте за 2007 год составил 8,9 млн. тонн. При этом объем экспорта зерна по сравнению с уровнем, достигнутым в 2006 году, возрос на 2,2 млн. тонн (47,6%), муки – на 339,9 тыс. тонн (30,3 %). Сумма экспортной выручки от реализации зерна и муки прогнозируется на уровне 1542,7 млн. долл. США, что на 801,4 млн. долл. США, или в 2,1 раза больше уровня, достигнутого в 2006 году.

Успехи в увеличении производства зерна были достигнуты благодаря системной работе, направленной на осуществление диверсификации растениеводства на основе его специализации, внедрению в производство современных технологии и прогрессивных методов земледелия, росту объемов государственной поддержки сельскохозяйственных товаропроизводителей.

Государством также проводится работа по дальнейшему наращиванию объемов производства конкурентоспособной животноводческой продукции – для обеспечения продовольственной безопасности страны и поставок на экспорт. В этих целях запланировано строительство в республике пяти откормочных площадок с развитой инфраструктурой, из них 4 – по откорму крупного рогатого скота производственной мощностью по 5 тыс. голов откормочного поголовья в год, и 1 – по откорму овец на 20 тыс. голов. Для их строительства выделено 12,8 млрд. тенге бюджетных средств.

В целом сегодня сельское хозяйство стало одним из приоритетных направлении государственной политики, а основными инструментами государственного регулирования являются: ценовая политика, бюджетная поддержка, льготное налогообложение, кредитование.

Агропромышленный комплекс Казахстана может и должен стать конкурентоспособным, если заработает система инвестирования в технологии и знания. Диверсификация экономики и увеличение экспертных возможностей страны, стимулирование создания крупных производств по переработки сельскохозяйственной продукции, внедрение прорывных технологии в агропромышленный комплекс, передача новых знаний в сельскохозяйственное производство, дальнейшее развитие всей инфраструктуры села – вот основный задачи, стоящие в настоящее время перед работниками АПК.

Устойчиво функционирующий АПК – это основа благосостояния всей страны, гарант ее продовольственной безопасности, надежный источник людских ресурсов. У сельского хозяйства есть серьезные предпосылки, стать конкурентоспособным.

Задачи, стоящие перед Агропромышленным комплексом, можно претворить в жизнь только при внедрении Стратегии индустриально-инновационного развития Республики Казахстан на 2003-2015 годы.

Стратегия формирует государственную экономическую политику Казахстана на период до 2015 года и нацелена на достижение устойчивого развития страны путем диверсификации отраслей экономики и отхода от сырьевой направленности развития. Производство конкурентоспособных и экспортоориентированных товаров, работ и услуг национальной в обрабатывающей промышленности и сфере услуг является главным предметом государственной индустриально-инновационной программы.

Развитие инновационных процессов в АПК Республики Казахстан в разные периоды определялось потребностями производства, наличием материально-технических ресурсов, достигнутым уровнем научно-технического прогресса, степенью внедрения его достижений в сельское производство. Реформы, произведенные в аграрном секторе, стимулировали поиск новых организационных структур, которые позволили ускорить процессы разработки и освоение инноваций.

Для вхождения в число 50-тм наиболее конкурентоспособных стран мира у Казахстана имеются все необходимые ресурсы и инструменты. Однако в процессе осуществления этой цели важно, прежде всего, определить те векторы развития, которые позволят достойно реализовать намеченные планы. Одним из таких векторов можно назвать создание и укрепление позиций развития в АПК индустриально-инновационных процессов. В посланиях народу Казахстана определены стратегические задачи и приоритеты индустриально-инновационной политики, направленные на создание необходимых условий для устойчивого экономического развития на основе использования достижений науки и техники.

С этой целью создается принципиально новая система управления экономическим развитием – Национальная инновационная система, разработана долгосрочная Программа «Стратегия индустриально-инновационного развития Республики Казахстан на 2003-2015гг.»

В последние годы в соответствии с реализацией основных направлений «Стратегии индустриально-инвестиционного развития Республики Казахстан на 2003-2015 годы» наблюдается увеличение объемов бюджетной поддержки сельского хозяйства. Это свидетельствует о том, что в настоящее время государство меняет свое видение развития экономики страны и, прежде всего, сельского хозяйства с чисто рыночной модели хозяйствования на модель рынка с государственным регулированием.

В Западно-Казахстанской области вопросам повышения инвестиционной привлекательности сельского хозяйства и стимулирования притока инвестиции в аграрную сферу и агропромышленное производство уделяется достаточное внимание.

Сельское хозяйство области является составной частью агропромышленного комплекса, который помимо развитого сельскохозяйственного производства, включает предприятия по переработке молока и мяса, производству пищевых продуктов, хлебобулочных и макаронных изделий, комбикормов и другие, неразрывно связанные с ним. Данные особенности АПК Западно-Казахстанской области предопределяют и обуславливают возможности привлечения инвестиций и уровень рисков в аграрном секторе экономики [2].

В Западно-Казахстанской области разработана и целенаправленно реализуется региональная Программа индустриально-инновационного развития на 2006-2008 годы. Успешная ее реализация обеспечила устойчивое социально-экономическое развитие области. В экономике ЗКО сельскому хозяйству принадлежит ведущая роль. В области развитие агропромышленного комплекса за последние годы стабилизировалось. Наблюдаются позитивные сдвиги в увеличении производства сельскохозяйственной продукции и продуктов ее переработки. Растет оснащенность оборудованием и сельхозтехникой.

Дальнейшее развитие АПК Западно-Казахстанской области, направленное на рост производительности и доходности его отраслей, требует модернизации и перевооружения производства, развития его инфраструктуры и формирование отраслевых кластеров. Обеспечение конкурентоспособности аграрного сектора предполагает его устойчивое развитие, основанное на индустриализации аграрного производства и росте его эффективности по основным видам продукции АПК.

Достижения устойчивого роста сельскохозяйственного производства предполагается на основе сохранения и постепенного наращивания ресурсного потенциала в сельском хозяйстве и сфере переработки. Также, в том числе плодородия земель, племенного животноводства и элитного семеноводства, внедрение прогрессивных технологии производства сельскохозяйственной продукции, использования региональных преимуществ производства конкурентоспособной продукции, создание условии для роста доходов сельхозпроизводителей.

Реализация отраслевой программы развития АПК в регионе осуществляется по следующим направлениям:

1 Формирование конкурентных и интегрированных рынков агроиндустриальной продукции, создание правовой и институциональной инфраструктуры их функционирования.

2. Формирование рациональных форм хозяйствования на селе, позволяющих эффективно применять высокопроизводительную технику и современные технологии, успешно интегрироваться в рыночные системы.

3. Рационализация государственной помощи аграрному сектору и усиление его стимулирующей направленности. Развитие финансового сектора отрасли.

4. Поэтапная оптимизация размеров и глубокая реструктуризация аграрного производства на основе формирования рациональной специализации и концентрации производительных сил аграрного сектора в природных зонах наибольшего благоприятствования.

5. Развитие всех форм занятости сельского населения через опережающее развитие взаимосвязанных с аграрным сектором сегментов перерабатывающей промышленности и других видов альтернативной занятости.

6. Повышение технологического уровня аграрного производства и внедрение ресурсосберегающих и экологически чистых технологий, поддержка научных исследований и внедрение системы консультирования в сельском хозяйстве.

7. Развитие сельской производственной и социальной инфраструктуры.

Агропромышленный комплекс Западно-Казахстанской области характеризуется значительным привлечением финансовых средств на развитие отраслей и ростом объемов производства сельскохозяйственной продукции, а также повышением его эффективности.

В 2009 году на финансирование АПК привлечены средства в объеме 5,1 млрд. тенге, в том числе кредиты – 2,2 млрд.тенге, по лизингу получена 163 единиц сельхозтехники и оборудования на 1,2 млрд. тенге. Государственная поддержка сельхозтоваропроизводителей в виде субсидий составила более 1,1 млрд. тенге.

В 2009 году объем валовой продукции сельского хозяйства составил 42,1 млрд. тенге, или 71% по сравнению с 2008 годом. Снижение объемов производства произошло в зерновой отрасли из-за продолжительной засухи [3].

Производство продукции растениеводства снизилось до 9,8 млрд.тенге (37,1 %). В животноводстве произведено продукции на 32,3 млрд. тенге, рост производства составил 102,0 % (таблица 1).

1   ...   34   35   36   37   38   39   40   41   ...   51


©dereksiz.org 2016
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет